``ပါပါသၼႎ ရမၼတိ မေနာ- စိတ္သည္ မေကာင္းမႈမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္၏``လုိ႔ ဆုိတဲ့အတုိင္းပဲ သူသူကုိယ္ကုိယ္ ပုထုဇင္မွန္သမွ် ကုသုိလ္ထက္ အကုသုိလ္ျဖစ္ဖုိ႔က ပုိမ်ားတတ္ပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ကုသုိလ္ျဖစ္ဖုိ႔လည္း လြယ္ပါတယ္။ ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ ေနဖုိ႔လုပ္ဖုိ႔သာ ခက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႔ဆန္က်င္ဘက္ အကုသုိလ္ကေတာ့ ျဖစ္ဖုိ႔လည္း လြယ္သလုိ လုပ္ဖုိ႔လည္း လြယ္ပါတယ္။ လုပ္မိရင္လည္း ျဖတ္ဖုိ႔ခက္ ပါတယ္။ ၾကာေတာ့ အကုသုိလ္ကုိလုပ္ရင္း အကုသုိလ္ကုိ အကုသုိလ္လုိ႔ မျမင္တတ္ေတာ့ဘဲ သာမန္ေန႔စဥ္ လုပ္႐ုိးလုပ္စဥ္ အလုပ္တစ္ခုလုိ ျဖစ္သြားၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လုပ္ေနတတ္ေတာ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အကုသုိလ္ ဟာ အေသးအဖဲြေလးကစၿပီး အထင္မေသးသင့္၊ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ကုသုိလ္မျဖစ္ခ်င္ ေနပါေစ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ေတာ့ အထူးသတိျပဳရပါမယ္။ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေနထုိင္ရပါမယ္။ စိတ္ဆုိတာကလည္း တစ္ခါတည္းေတာ့ ရေအာင္ထိန္းလုိ႔ မလြယ္ပါဘူး။ တစ္ျဖည္းျဖည္း ေလ့က်င့္ၿပီး ထိန္းသိမ္းေပးမွ ရတာပါ။ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္ ေနဖုိ႔အတြက္လည္း စိတ္ကုိထိန္းသိမ္း ေလ့က်င့္ေပးရပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၱာန္မွာ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစမယ့္ အရာမ်ား မျဖစ္ေပၚေအာင္၊ ကုသိုလ္ျဖစ္ေစမယ့္ တရားမ်ား တုိးလာေအာင္ အားထုတ္ေပးရပါတယ္။ အကုသုိလ္ျဖစ္ ေစမယ့္ အရာမ်ားကုိ ပယ္စြန္႔ၿပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ေစမယ့္ တရားမ်ား ခုိင္ၿမဲလာေအာင္ ႀကိဳးစားေပးရပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကေတာ့ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားမ်ား၊ အကုသုိလ္မျဖစ္ေစမယ့္ တရားမ်ားကုိ ေဟာၾကားေပး ထားတာ ရွိပါတယ္။ အဂၤုတၱရ ပါဠိေတာ္ သမာပတၱိသုတ္မွာ ဘုရားရွင္ ေဟာေတာ္မူထားတဲ့ အကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း မျဖစ္ေၾကာင္း တရားမ်ားကုိ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား သိရွိမွတ္သား၊ လုိက္နာက်င့္သုံးႏုိင္ရန္ တင္ျပလုိက္ပါတယ္။
ဘုရားရွင္က…
``ရဟန္းတုိ႔ ယုံၾကည့္မႈ သဒၶါသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ယုံၾကည္မႈသဒၶါ ေပ်ာက္ကြယ္၍ မယုံၾကည္မႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မူကား အကုသိုလ္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) ရွက္မႈ ဟိရီသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ရွက္မႈဟိရီ ေပ်ာက္ကြယ္၍ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) မရွက္မႈ အဟိရိက ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) ေၾကာက္လန္႔မႈ ၾသတၱပၸသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈ ၾသတၱပၸသည္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) မေၾကာက္လန္႔မႈ အေနာတၱပၸ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ ၀ီရိယသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ ၀ီရိယ ေပ်ာက္ကြယ္၍ ပ်င္းရိမႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ သိမႈပညာသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ သိမႈပညာ ေပ်ာက္ကြယ္၍ မသိမႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။`` ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
ဒီေဒသနာေတာ္အရ ေျပာရရင္ အကုသုိလ္ျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္း တရားမ်ားမွာ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ သဒၶါ၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸ၊ ၀ီရိယ၊ ပညာ တရားမ်ား ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းအေပၚတြင္ မူတည္ေနသည္ကုိ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာ ျမတ္သုံးပါးႏွင့္ ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္တဲ့ သဒၶါတရား ခုိင္ၿမဲစြာ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ ျပဳလုပ္ရမွာ ရွက္တတ္တဲ့ ဟိရီတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ ျပဳလုပ္ရမွာ ေၾကာက္တတ္တဲ့ ၾသတၱပၸတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္နဲ႔ ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္တဲ့ ၀ီရိယတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ အမွန္သစၥာ တရားကို သိတတ္တဲ့ ပညာတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္တရားမ်ား မျဖစ္ေပၚႏုိင္ေၾကာင္း နားလည္မွတ္သားႏိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီတရားေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ရတနာသုံးပါး ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ မယုံၾကည္မႈ၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္မ်ားမွာ မရွက္မႈ၊ မေၾကာက္မႈ၊ ပ်င္းရိမႈ၊ မသိမႈ တရားမ်ား ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ကိန္းေန၊ ရွိေနမယ္ဆုိရင္ အကုသုိလ္ကေတာ့ ျဖစ္ေနရွိေနမယ္ ဆုိတာလည္း သတိျပဳႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဟာ မေကာင္းမႈမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေလ့ရွိတဲ့ အတြက္ ဒီစိတ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေစရန္ ႀကိဳးစားတဲ့အခါမွာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ အတုိင္း သဒၶါ၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸ၊ ၀ီရိယ၊ ပညာ တရားမ်ား ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ခုိင္ၿမဲလာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ယုံၾကည္မႈကုိ ခုိင္ၿမဲစြာ တည္ေဆာက္ၿပီး မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ရဲ႕ အျပစ္ေတြကုိ အမွန္ရွက္ေၾကာက္ကာ ဒီအကုသုိလ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ဆုိတဲ့ ႀကိဳးစားမႈနဲ႔ အမွန္တရားကုိ ျမင္တတ္တဲ့ ပညာကုိ လက္ကုိင္ထားၾကမယ္ ဆုိရင္ ျဖစ္ဖုိ႔လြယ္္၊ လုပ္ဖုိလြယ္တဲ့ အကုသုိလ္ဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္း အျဖစ္နည္းလာမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္နဲ႔ အကုသုိလ္မွာ ကုသုိလ္တရားဟာ မ်ားေလေကာင္းေလျဖစ္ၿပီး အကုသုိလ္တရားကား နည္းေလေကာင္းေလ၊ မရွိေလေကာင္းေလ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အကုသုိလ္ျဖစ္ေစမယ့္ တရားမ်ားကုိ ေရွာင္ရွားၿပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားမ်ားနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္ အစဥ္သတိေဆာင္ကာ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ႏုိင္ၾကဖုိ႔ ဘုရားေဟာ တရားတစ္ပုဒ္ကုိ သာဓကထုတ္ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
ဘုရားရွင္က…
``ရဟန္းတုိ႔ ယုံၾကည့္မႈ သဒၶါသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ယုံၾကည္မႈသဒၶါ ေပ်ာက္ကြယ္၍ မယုံၾကည္မႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မူကား အကုသိုလ္ ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) ရွက္မႈ ဟိရီသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ရွက္မႈဟိရီ ေပ်ာက္ကြယ္၍ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) မရွက္မႈ အဟိရိက ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) ေၾကာက္လန္႔မႈ ၾသတၱပၸသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈ ၾသတၱပၸသည္ ေပ်ာက္ကြယ္၍ (မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္၌) မေၾကာက္လန္႔မႈ အေနာတၱပၸ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ ၀ီရိယသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ အားထုတ္မႈ ၀ီရိယ ေပ်ာက္ကြယ္၍ ပ်င္းရိမႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။
ရဟန္းတုိ႔ သိမႈပညာသည္ ကုသုိလ္တရားတုိ႔၌ တည္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္မျဖစ္ေပၚႏုိင္၊ ရဟန္းတုိ႔ သိမႈပညာ ေပ်ာက္ကြယ္၍ မသိမႈ ေျမွးယွက္တည္ေနေသာ အခါ၌မႈကား အကုသုိလ္ျဖစ္ေပၚလာ၏။`` ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
ဒီေဒသနာေတာ္အရ ေျပာရရင္ အကုသုိလ္ျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္းအေၾကာင္း တရားမ်ားမွာ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ သဒၶါ၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸ၊ ၀ီရိယ၊ ပညာ တရားမ်ား ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းအေပၚတြင္ မူတည္ေနသည္ကုိ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါတယ္။ ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ဘုရားတရားသံဃာ ရတနာ ျမတ္သုံးပါးႏွင့္ ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ ယုံၾကည္တဲ့ သဒၶါတရား ခုိင္ၿမဲစြာ ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ ျပဳလုပ္ရမွာ ရွက္တတ္တဲ့ ဟိရီတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ကုိ ျပဳလုပ္ရမွာ ေၾကာက္တတ္တဲ့ ၾသတၱပၸတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ အကုသုိလ္မျဖစ္ေအာင္နဲ႔ ကုသုိလ္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္တဲ့ ၀ီရိယတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး၊ အမွန္သစၥာ တရားကို သိတတ္တဲ့ ပညာတရား ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လုံး အကုသုိလ္တရားမ်ား မျဖစ္ေပၚႏုိင္ေၾကာင္း နားလည္မွတ္သားႏိုင္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီတရားေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္တဲ့ ရတနာသုံးပါး ကံကံ၏အက်ိဳးကုိ မယုံၾကည္မႈ၊ မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္မ်ားမွာ မရွက္မႈ၊ မေၾကာက္မႈ၊ ပ်င္းရိမႈ၊ မသိမႈ တရားမ်ား ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ကိန္းေန၊ ရွိေနမယ္ဆုိရင္ အကုသုိလ္ကေတာ့ ျဖစ္ေနရွိေနမယ္ ဆုိတာလည္း သတိျပဳႏုိင္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဟာ မေကာင္းမႈမွာ ေမြ႕ေလ်ာ္ေလ့ရွိတဲ့ အတြက္ ဒီစိတ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္ေစရန္ ႀကိဳးစားတဲ့အခါမွာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ အတုိင္း သဒၶါ၊ ဟိရီ၊ ၾသတၱပၸ၊ ၀ီရိယ၊ ပညာ တရားမ်ား ကုိယ့္သႏၲာန္မွာ ခုိင္ၿမဲလာေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ယုံၾကည္မႈကုိ ခုိင္ၿမဲစြာ တည္ေဆာက္ၿပီး မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ရဲ႕ အျပစ္ေတြကုိ အမွန္ရွက္ေၾကာက္ကာ ဒီအကုသုိလ္ေတြ မျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားမယ္ဆုိတဲ့ ႀကိဳးစားမႈနဲ႔ အမွန္တရားကုိ ျမင္တတ္တဲ့ ပညာကုိ လက္ကုိင္ထားၾကမယ္ ဆုိရင္ ျဖစ္ဖုိ႔လြယ္္၊ လုပ္ဖုိလြယ္တဲ့ အကုသုိလ္ဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္း အျဖစ္နည္းလာမယ္ဆုိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္နဲ႔ အကုသုိလ္မွာ ကုသုိလ္တရားဟာ မ်ားေလေကာင္းေလျဖစ္ၿပီး အကုသုိလ္တရားကား နည္းေလေကာင္းေလ၊ မရွိေလေကာင္းေလ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အကုသုိလ္ျဖစ္ေစမယ့္ တရားမ်ားကုိ ေရွာင္ရွားၿပီး ကုသုိလ္ျဖစ္ေၾကာင္း တရားမ်ားနဲ႔ ေနႏုိင္ေအာင္ အစဥ္သတိေဆာင္ကာ ႀကိဳးစားေလ့က်င့္ႏုိင္ၾကဖုိ႔ ဘုရားေဟာ တရားတစ္ပုဒ္ကုိ သာဓကထုတ္ တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
No comments:
Post a Comment